Historia UniCredito Italiano (1998-2017) |POLECAM!

Historia UniCredito SpA jest przykładem, jak w dzisiejszych czasach oraz rzeczywistości – robi się interesy. Wielkie Miliardowe Interesy. Międzynarodowe.

Historia UniCredito Italiano (UCI) (1998-2017). –

Fakty i …przypadkowe zbiegi okoliczności. Wola Boska i przeznaczenie. W sumie – proza życia.

Historia UniCredito SpA jest przykładem, jak w dzisiejszych czasach (rzeczywistości) robi się interesy. Wielkie Miliardowe Interesy. Międzynarodowe.

Oczywiście, aby zrobić miliardowe interesy potrzeba do tego kilka rzeczy; takich jak:

1. Podstawą są właściwe kontakty z ludźmi: polityki i biznesu (w kraju i na świecie), oraz co bardzo istotne: dobry dostęp do osób związanych z regulacją prawa, ustawodawstwem i szeroko pojętym wymiarem sprawiedliwości.

2. Zrozumienie rzeczywistości– umiejętność zidentyfikowania wyjątkowych okoliczności, które stwarza czas; rynek i aktualna sytuacja geopolityczna…
Takich jak np. „Wspólnota interesów” – UE!

3. Współpraca z Mediami, kształtującymi „opinię publiczną”-stosownie do potrzeb chwili, ustawy, prawa, które trzeba zmieniać – stosownie do wymogów własnych interesów.

4. Pieniądze, które we wszystkich interesach są obecnie najlepszym, uniwersalnym towarem handlu ale również najlepszym narzędziem walki politycznej.

Pieniądze potrzebują wszyscy: bogaci i biedni; młodzi i starzy; zdrowi i chorzy, uczciwi i złodzieje – wszyscy.
Bez względu na religię, przekonania społeczne czy ideologię.
Cała ludzkość; narody; społeczeństwa ale również ich elity (nawet te wybrane, rzekomo w tzw. demokratycznych procesach) – czyli decydenci albo inaczej tzw. politycy.

A jak najłatwiej, najszybciej i najtaniej „załatwić” i zdominować – jakiś kraj???
Tak po przyjacielsku, bez wojny, walki i konkurencji – przekonując go o zaletach wspólnoty.
Np Europejskiej
Ano…wprowadzić wspólną walutę! Np. Euro – zamiast lira, franka, peso, drachmy czy marki.
Trzeba tylko zrobić tak:… Markę wycenić najwyżej…No i sprawa załatwiona.

Historia UniCredito zaczyna się w 1998 roku – od konsolidacji sektora banków włoskich następnie rozwój wzrost poprzez zakup Banków innych krajów (np. nowych członków) UE.

Data: 1998 rok, nie jest przypadkowa. W tym czasie dokonują się już konsolidacje sektora bankowego… w wielu krajach. We Włoszech sytuacja jest szczególna. Wprowadzenie Euro- jako waluty, w miejsce lira, powoduje olbrzymią dewaluację aktywów i depozytów Banków Włoskich. Wszystkich. Oczywiście w tym samym czasie – pasywa (długi) – szybują w górę. Powstaje olbrzymia „dziura” – w płynności sektora finansowgo w większosći krajów UE.(z wyjątkiem Niemiec). Euro wprowadzono we wszystkich krajach (z wyjątkiem Niemiec) ze znacznym zawyżeniem jego wartości…

Kilka faktów: (źródło Wikipedia). Interpretacja i komentarze własne – autora.

Grupa UniCredito powstała w wyniku połaczenia wielu Włoskich banków grupy UniCredit z Turynu, Verony, Treviso i banków Credito Italiano (Rolo Banca, Banca Popolare di Rieti). Konsolidację grupy zrobiono „na papierze”; m.in. poprzez sprzedaż i emisję nowych akcji w roku 1998 – przybierając nazwę UniCredito Italiano (UCI).
W latach 1998-2000 do Grupy UCI przyłączają się inne banki m.in.: – Casa di Risparmio di Capri, Cassa di Risparmo di Trento, Banca di Umbria.

Natychmiast po konsolidacji, nastąpuje eskpansja…do Europy Środkowej.
Wydaje się, że konsolidacja miała na celu „uwiarygodnienie” grupy do szybkiej ekspansji..

Bank UCI, który właściwie nie ma żadnych pieniędzy ani zdolności kredytowej, kupuje największy Bank w Polsce – Pekao SA (który, „przypadkowo” jest po konsolidacji sektora bankowego kraju). UCI, płaci za kontrolę Pekao SA – za 53% akcji -niecałe 4 mld złotych.

Duża kwota, ale…w Pekao SA jest dużo, dużo więcej pieniędzy, depozytów, aktywów. Prócz tego UCI – dostaje (poprzez Bank) kredyt (udzielony przez zamożnego właściciela – Polski Rząd).
Kredyt jest oprocentowany w wysokości… 1%! – chociaż ówczesny koszt pieniądza jest dużo wyższy…
Dla innych, zwyczajnych przedsiębiorócw…- nawet do 40%…

NO ale czego się nie robi, dla dobra Banku i dobra kraju, który się reprezentuje…

(O prywatyzacji Pekao SA – będzie w następnym odcinku).

W czerwcu 2002 r., Unicredit SpA, działa jako potężna, międzynarodowa grupa finansowa, – przejmuje kolejnych (upadających) 7 banków Włoskich.

W 2005 UniCredit „łączy się” z Niemieckim bankiem HVB; który też jest po konsolidacji kilku zagrożonych banków niemieckich oraz Austriackiego Creditanstalt, któremu z kolei groziła niewypłacalność z tytułu „drobnej” inwestycji (USD 2 mld) – u „Pana Madoffa” znanego z przekrętów na Wall Street.

Następne lata dla UCI – to kolejne przejęcia, konsolidacje zagrożonych banków włoskich. Ciekawym epizodem było przejęcie banku BPH; kontrolowanego przez HVB; co wymagało bliskiej i konstruktywnej oraz „kontrolowanej” przez UE – współpracy Polskiego Rządu. Pisałem o tym: – trzeba było zmienić Polskie Prawo Bankowe, uzyskać zgodę na połączenie – od KNF oraz wiele innych instytucji (nie zawsze przychylnych)…
Ale w Polsce – wszystko jest możlliwe. Nawet niemozliwe.

UniCredito kontynuował konsolidację zagrożonego sektora bankowego, we własnym kraju zaczyna również inwestować w innych: Kazachstan, Ukraina, Łotwa – w sumie 19 krajach.
Ta postępująca ekspansja i konsolidacja, zaczęła się jednak w pewnym okresie nie opłacać.

Pojawił się „wątek Libijski”-współpraca z ludźmi Kadaffiego, który okazał się politycznym błędem Zarządu UCI.

Trzeba było jakoś wszystkich też opłacać…za pomoc w konsolidacji i reformę systemu bankowego we Włoszech i krajach zaprzyjaźnionych UE.

Nie wszędzie…Grupa UCI miała takie możliwości czy odnosiła takie sukcesy jak w Polsce.

Były również i całkiem złe inwestycje – Grupa UCI, zaczęła przynosić straty. Duże straty. W 2013 roku straty wyniosły 15 mld USD.!!!
UniCredito zostało zmuszone realiami…do redukcji kosztów; czyli musiało zacząć zwalniać personel oraz sprzedawać niektóre aktywa. (W 2014 roku, zwolniono 8500 pracowników).
Zaczęły się też inne problemy, czasem spowodowane zmianami personalnymi, czy zmianą opcji politycznej decydentów kraju…
Niektóre kraje: Kazachstan, Łotwa – zaczęły też rezygnować ze współpracy z UCI.

Wszystko oczywiście tłumaczono trudnościami rynkowymi, politycznymi, złymi kredytami przejętych banków – problemami tzw. „emerging markets” – nowopowstającymi rynkami.

Dodatkowo – nie każda „krowa mleczna” – była tak dochodowa i mogła dać tyle mleka – jak Pekao SA.
Jako ciekawostkę podaję kilka faktów:

W ciągu niemal 20 lat kontroli Pekao SA – Grupa UCI, przeforsowała wypłatę olbrzymich kwot – w formie dywidendy (czasem 95% a czasem 125% roczych zysków Banku – co jest całkowicie niezgodne z Polskim Prawem – i było zrobione wbrew ustawie KNF)!!!

Ale co tam Prawo Polskie. Prezes Luigi Lovaglio – miał to zupełnie w dupie – jak i KNF.
Zresztą miał „na posyłki” swojego byłego Prezesa – JKB, któremu przecież płacił i który w tym czasie, był przecież doradcą Rządu, Premiera Tuska – do spraw gospodarczych.

W sumie Grupa UCI wytransferowała z Polski, w różnej formie, postaci; czasem nielegalnie kilkadziesiąt milliardów złotych. Niektórzy twierdzą, że były to znacznie wyższe kwoty.

– w 2012 roku, kiedy mówiło się o bankructwie włoskiego państwa, UniCredito chwiał się mocno na nogach ogłaszając ok. 10 mld euro strat. To właśnie pieniądze polskich klientów – 1,4 mld złotych wypłacone jako „nadzwyczajna dywidenda”, przyczyniły się do uratowania włoskiej grupy.
Pekao SA wyceniano wówczas na rynkach finansowych wyżej niż UCI.

– UCI „przeniosło” większość aktywów z Pekao SA – do powiązanych podmiotów: np.
Transakcja sprzedaży aktywów grupie Pirreli – powiązanej z byłym Prezesem UCI.
– Dodatkowo:
Sprawy związane z Pioneer Investment oraz szereg innych działań UniCredito SpA – wymagają szczegółowych analiz prawnych.

W następstwie zmian na politycznej scenie kraju – utraty wpływów, dawnych kooperantów – (byłego Zarządu),
UCI musiało podjąć decyzję: co dalej?
Jedyną możliwą i słuszną decyzją- była sprzedaż…Banku Pekao SA. (oczywiście na warunkach wcześniej ustalonych, przez zaprzyjaźnionych pośredników)…
Tym bardziej, że „grunt coraz bardziej palił się pod nogami”…

Decydenci Grupy UCI – wiedzieli jedno.
Jedynym potencjalnym kupcem Banku Pekao SA, takim, który zapłaci dobrą cenę – jest tylko i wyłącznie…
Polski Rząd.
(Polscy podatnicy)!!! To przeciez Bogaty i posłuszny Kraj UE.

A że będzie to również polityczny zysk – dla obecnego układu – łatwiej go będzie sprzedać wyborcom.
No i tak koło historii się obróciło.

Obecnie UniCredito SpA – jest na równi pochyłej w dół. Powodów jest wiele.
Czasem są one trudne do zrozumienia – brak szczegółów, niektóre są dobrze poukrywane.
Grupa ponosi kolejne, duże straty finansowe, próbuje rozmaitych rozwiązań: rekapitalizacji, rekonstrukcji.
Wszystko oparte o zasady znane jako „creative accounting – cooking the books”

Wydaje się, że upadłość grupy UniCredito – jest przesądzona.
Bez Banku Pekao – to tylko kwestia czasu…

Wielu na tym zarobiło ale olbrzymia większość poniosła straty.

Czy Ktoś – będzie za to pociągnięty do odpowiedzialności. Najprawdopodobniej NIE.

Reszta – zwłaszcza milczenie – jest historią, która…
Zresztą… przyjdzie walec i wyrówna. Wszystko.

_________________

Ryszard Opara – CDN

Za; http://ryszard.opara.neon24.pl/post/142729,historia-unicredito-italiano-1998-2017

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii ANTYPOLONIZM, ARCHIWUM 25-LECIA 1989-2014, FINANSE GOSPODARKA, FINANSJERA ŚWIATOWA, III RP, JUDAIZACJA POLSKI, PiS - Prawo i Sprawiedliwość, PO, POlska w likwidacji. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.