Pieśń adwentowa – Karpiński Franciszek

Grzechem Adama ludzie uwikłani,
Wygnance z raju, wołali z otchłani:
„Spuśćcie, niebiosa, deszcz na ziemskie niwy,
I niech z obłoków stąpi sprawiedliwy”.

Błąkał się człowiek wśrzód okropnej nocy,
Bolał i nikt go nie wspomógł w niemocy,
Póki nie przyszła wiekami żądana
Z judzkiej krainy Panna zawołana.

Ona pokorą i oczy skromnemi
Boga samego ściągnęła ku ziemi;
Że którego świat nie objął wielkości,
Tego panieńskie zamknęły wnętrzności.

Czytaj dalej

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Adwent, Boże Narodzenie, KOŚCIÓŁ KATOLICKI W POLSCE, KULTURA, LITERATURA POLSKA, POLSKOŚĆ, WIARA. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.