Ukraiński IPN publikuje sfałszowane dokumenty

534a6a368194867346f944dd1208f495Wołodymyr Wiatrowycz, szef UIPN, fot. Facebook

W dniu dzisiejszym na stronie Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej (UIPN) poinformowano o opublikowaniu elektronicznej wersji dokumentów archiwalnych na temat „polsko-ukraińskiego konfliktu”.

Publikacja to efekt współpracy UIPN, Archiwum SBU i Centrum Badań na Ruchem Wyzwoleńczym, — instytucji której pierwszym prezesem był obecny szef UIPN Wołodymyr Wiatrowycz i która powstała z inicjatywy frakcji banderowskiej Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN-B) w celu popularyzacji i gloryfikacji własnej historii na Ukrainie.

Dokumenty zamieszczono z okazji rocznicy ludobójstwa Polaków na Wołyniu, —  w intencji UIPN mają one negować fakt jego organizacji przez OUN-UPA.

Z  380 zaprezentowanych dokumentów,  — jak informuje strona UIPN, — duża ilość pochodzi z archiwum Mykoły Łebedzia, wysokiego rangą działacza OUN-Bandery.

Łebedź   był jednym organizatorów zamachu na ministra spraw wewnętrznych Bronisława Pierackiego w 1934 roku.

— Po wybuchu II wojny światowej tworzył we współpracy z Gestapo służby specjalne OUN-B,   — był komendantem założonej przez Abwehrę w Zakopanem szkoły wywiadowczo-dywersyjnej mającej kształcić kadry przyszłej Służby Bezpeky.

Jednak najbardziej kontrowersyjny okres jego życia to lata 1941-1943 — gdy pełnił   funkcję   kierownika   (prowidnyka)   OUN-B,   z racji tej jest przez część   historyków   polskich   ale też ukraińskich jak prof. Jarosław Pełeński — oskarżany o to,  że był bezpośrednim inspiratorem ludobójstwa Polaków na Wołyniu.

Po zakończeniu wojny wyemigrował na Zachód, podejmując współpracę ze służbami specjalnymi USA.

— Współpraca została nawiązana mimo zawartych w raporcie kontrwywiadu Armii Stanów Zjednoczonych (CIC) opinii źródeł informacji, określających Łebedia jako   — „znanego sadystę i niemieckiego kolaboranta”.

Łebedź pozostawił po sobie archiwum dokumentów, którego część zaprezentował dziś Ukraiński IPN.

Wiarygodność tych dokumentów jest podważana przez wielu historyków, m.in. Pera Andersa Rudlinga i Johna-Paul Himkę, którzy twierdzą, że

— zbiór ten stanowią w znacznej części przeredagowane i przepisane kopie wykonane w latach 50-tych przez otoczenie Łebedia, z których usunięto niewygodne fragmenty dotyczące dowodów kolaboracji OUN-B z III Rzeszą, zbrodni na Polakach oraz antysemityzmu.

Równie ciekawą informację na temat tego archiwum można znaleźć w wydanej w październiku 2014 roku biografii Stepana Bandery pt. „Stepan Bandera: The Life and Afterlife of a Ukrainian Nationalist: Fascism, Genocide, and Cult” autorstwa historyka dr. Grzegorza Rossolinskiego-Liebe (s. 451):

„Fałszowanie dokumentów było kolejnym dobrze zorganizowanym i zinstytucjonalizowanym działaniem związanym z dyskursem wychwalania i negacji.

Łebedź, który wybielił historię OUN-UPA w monografii opublikowanej w 1946 roku, przepisał szereg dokumentów z okresu II wojny światowej.

Po jego śmierci w 1998 roku, dokumenty zostały przekazane do Harvard Ukrainian Research Institute.

HURI uznała wszystkie dokumenty otrzymane od Łebedzia za oryginalne i zaprosiła radykalnie prawicowych historyków w rodzaju Wołodymyra Wiatrowycza do ich studiowania i popularyzacji pośród „patriotycznych” historyków na postsowieckiej Ukrainie.

Tylko kilku działaczy politycznych, takich jak Mykoła Kłymyszyn, było na tyle szczerych by przyznać,  że ich pisma zostały wybielone na osobiste polecenie Bandery albo z ich własnej inicjatywy.

Spośród działaczy OUN tylko Jewhen Stachiw starał się przeciwdziałać dyskursowi negacji i wytykał jak działacze w rodzaju Łebedzia fałszowali historię”.

Przeczytaj: Zmarł Jewhen Stachiw

Publikacja dokumentów z archiwum Mykoły Łebedzia, aby negować ludobójstwo na Polakach na Kresach,

— pokazuje po raz kolejny że Ukraiński IPN kierowany przez Wołodymyra Wiatrowycza nie jest zainteresowany w poszukiwaniu prawdy historycznej, a jest jedynie instytucją propagandową, prowadzącą walkę o wybielenie zbrodni OUN-UPA.

Polski Instytut Pamięci Narodowej, współpracujący z UIPN i Wiatrowyczem, powiniem mieć to stale na uwadze.

KRESY.PL/Poniedziałek, 11 lipca 2016

ZOBACZ:

Żydowska Rada Ukrainy |POLECAM!

Groisman: Żydowska Rada Ukrainy – „Nie należy upokarzać się przyznając do bycia Ukraińcem!”

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii ANTYPOLONIZM, APELE - KOMUNIKATY, III RP, JUDAIZACJA POLSKI, Kresy Wschodnie, Miejsca Męczeństwa Polaków, PiS - Prawo i Sprawiedliwość, POLITYKA, POlska w likwidacji, Roszczenia ukraińskie, SS Galizien, UPA-OUN, Wołyń, Zbrodnie ukraińskie. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.