22.XI.1938 Ignacy Mościcki dekretem zdelegalizował, a 9.IX.2007 Lech Kaczyński przywrócił działalność masońskiej B’nai B’rith – Loża Polin

Dekret,  który w trybie natychmiastowym wyjmował spod prawa wszystkie stowarzyszenia masońskie na terenie kraju. 

  Składał  się on z sześciu artykułów,   — które mówiły m. in. o karze więzienia i grzywny za tworzenie, działalność, wspieranie oraz sympatyzowanie z lożami   oraz   przekazaniu   majątku   zlikwidowanych   stowarzyszeń   na   cele dobroczynne.

Prezydent-Moscicki 1——————————————————————————————————————————–

Działalność B’nai B’rith w Polsce przerwał dekret Prezydenta Rzeczypospolitej Mościckiego z 22 listopada 1938 roku, — rozwiązujący antypolskie organizacje masońskie w Polsce.

W 2007  — po niemal 70 latach nieistnienia  — odrodziła się w Polsce jedna z najbardziej znaczących organizacji Żydowskich – B’nai B’rith – Loża Polin.

Instalacja loży miała miejsce dokładnie w dniu 9 września 2007 r za zgodą Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego?!

 Nie   pisały   oczywiście   o   tym gazety, nie informowała również telewizja, ale   wzmiankę  na ten temat można znaleźć na stronie internetowej Ambasady USA w Polsce.

22 listopada 1938 roku Prezydent Ignacy Mościcki wydał dekret o rozwiązaniu zrzeszeń wolnomularskich.

dekret-moscicki-wolnomularze-22111938 2Źródło: http://yelita.pl/artykuly/art/schnepf-ryszard

Masoneria obecna w Polsce

Papież Klemens XII jako pierwszy w ostrych słowach potępił masonerię. Zabronił katolikom, pod karą klątwy kościelnej, należenia do masonerii i współpracy z nią

Opinia Kościoła w ocenie masonerii jest jednoznaczna i nie uległa zmianie od 28 kwietnia 1738 r.,  —   gdy papież Klemens XII ogłosił bullę „In eminenti apostolatus speculo”.

Jako pierwsza potępiła ona w ostrych słowach masonerię (działającą w swych nowożytnych strukturach od 1717 r.).

Papież zabronił katolikom, pod karą klątwy kościelnej, należenia do masonerii i współpracy z nią pod jakąkolwiek postacią.

Ten sąd Kościoła został później powtórzony ponad 400 razy przez Urząd Nauczycielski Kościoła (w tym w 14 encyklikach).

Wnioski z dialogu Kościoła z masonerią

Po Soborze Watykańskim II zostały podjęte próby dialogu Kościoła z masonerią, który trwał ok. 20 lat.

Okazało się jednak szybko, że dialog ten jedynie potwierdza dotychczasowe stanowisko Watykanu.

Wspólne rozmowy rozpoczęły się w Wiedniu (1968 r.) i były kontynuowane w Innsbrucku, Augsburgu, Norymberdze i Einsiedeln.

W latach 1974-80 odbywały się oficjalne rozmowy z polecenia Niemieckiej Konferencji Episkopatu i zjednoczonych lóż Niemiec.

Po sześciu latach obustronnych spotkań, po „ponownym przebadaniu trzech pierwszych stopni masońskich”, — konferencja biskupów niemieckich opublikowała 12 maja 1980 r. „Oświadczenie w sprawie przynależności katolików do masonerii”,

— w którym stwierdziła jednoznacznie, że nie jest możliwa dla katolika równoczesna przynależność do Kościoła katolickiego i masonerii.

Swoje stanowisko uzasadniła konkretnymi argumentami:

  1. Masoneria uwypukla w swych założeniach światopoglądowych humanitarne i etyczne tendencje. Co do założeń religijnych pozostawia swym członkom decyzję subiektywną.  — Takiej postawy nie da się pogodzić z wiarą w objawione prawdy Boże, autentycznie wyjaśnione przez Urząd Nauczycielski Kościoła;
  2. Podejście do obiektywnej prawdy sugeruje ze strony masonerii pewien relatywizm, co stanowi przeszkodę dla przyjęcia katolickich prawd dogmatycznych;
  3. Masoneria przyjmuje możliwość wyznawania każdej religii, stawiając je wszystkie na tym samym poziomie, co potwierdza relatywistyczne stanowisko wobec katolicyzmu;
  4. Pojęcie Boga jako „wielkiego Budowniczego wszystkich światów” sugeruje ujęcie deistyczne; pojęcie Boga u masonów nie jest tym samym zgodne z chrześcijańskim obrazem Boga, który objawił się w Jezusie Chrystusie;
  5. Pojęcie tolerancji „wobec idei” różni się od ujęcia katolickiego;
  6. Rytuały masońskie związane z trzema stopniami, mające charakter inicjacji, stanowią jakąś formę konkurencyjną w stosunku do przemiany sakramentalnej;
  7. Etyczne udoskonalenie człowieka realizuje się w masonerii na płaszczyźnie czysto naturalnej, podczas gdy w chrześcijaństwie dokonuje się ono poprzez łaskę Chrystusa w Duchu Świętym;
  8. Masoneria mieści w sobie różne kierunki, od ateistycznej loży francuskiej „Wielki Wschód”, poprzez loże kierunku angielskiego, aż po „chrześcijańską masonerię”. Ta ostatnia jednak bardziej jest wierna w swych poglądach masonerii niż chrześcijaństwu. W ocenie masonerii należy uwzględnić te rozmaite kierunki.

Zrzeszenia wolnomularskie

Kongregacja   Doktryny Wiary, w niespełna rok po „Oświadczeniu” Episkopatu niemieckiego, 17 grudnia 1981 r. wydała deklarację, w której czytamy:

— „dotychczasowa praktyka dyscyplinarna Prawa Kanonicznego nie została w niczym zmodyfikowana i obowiązuje w całej pełni”.

Nowy kodeks prawa kanonicznego, który wszedł w życie 27 listopada 1983 r., nie zawiera w sobie pełnego tekstu dawnego kanonu 2335, który wymieniał masonerię —  jako stowarzyszenie zakazane dla katolika.

 Milczy na   temat  masonerii, mówiąc jedynie ogólnie o organizacjach wrogich Kościołowi.

Kanon 1374 głosi:

— „Kto zapisuje się do stowarzyszenia działającego w jakikolwiek sposób   przeciw   Kościołowi, —  powinien być ukarany sprawiedliwą karą; — kto zaś popiera tego rodzaju stowarzyszenie lub nim kieruje, powinien być ukarany interdyktem”.

Niemniej jednak w przeddzień wejścia nowego kodeksu w życie, 26 listopada 1983 r., w Watykanie została ogłoszona deklaracja Kongregacji Doktryny Wiary, która

— podtrzymała dotychczasowe stanowisko Kościoła zakazujące przynależności do masonerii pod groźbą utraty prawa do przyjmowania sakramentów świętych oraz zakazujące biskupom odmiennego interpretowania tego zakazu na użytek lokalny.

Deklaracja uczy, że pomimo iż nowy kodeks nie wymienia imiennie masonerii,

— „negatywna ocena Kościoła o wolnomularskich zrzeszeniach pozostanie więc niezmienna, — ponieważ ich zasady były zawsze uważane za nie do pogodzenia z nauką Kościoła i dlatego też przystąpienie do nich pozostanie nadal zabronione.

Wierni, którzy należą do wolnomularskich zrzeszeń, — znajdują się w stanie ciężkiego grzechu i nie mogą przyjmować Komunii świętej”.

Po długiej historii prób wzajemnych kontaktów katolików i wolnomularzy stosunek Kościoła katolickiego pozostaje więc niezmienny od ponad dwóch i pół wieku.

W tym samym czasie prowadzone były rozmowy masonerii z innymi odłamami chrześcijaństwa.

Kościół ewangelicki w Niemczech rozpoczął rozmowy w 1973 r. 

— W ich wyniku wydał oświadczenie, na mocy którego — każdy ewangelik ma według własnego sumienia ocenić możliwość wstąpienia do masonerii.

Po przeprowadzonych rozmowach Kościół anglikański w 1987 r. zajął wyraźnie negatywne stanowisko wobec masonerii.

Organizacje masońskie w Europie

W historii masoneria nazywała samą siebie „rywalką doktryny Kościoła”, „anty-Kościołem”.

Wielki mistrz Wielkiego Wschodu Francji – Jean-Robert Ragache podczas wystąpienia na dorocznym zgromadzeniu wolnomularzy w 1990 r. powiedział:

—  „Nie   chciałbym,   aby na Wschodzie — marksizm zastąpiony został przez katolicyzm.

Należy powołać w krajach, gdzie upadł komunizm, silną organizację masońską, która stanie na drodze klerykalizacji.

— Nie można dopuścić, aby dogmatyzm triumfował.

W ostatnim czasie powołane zostały do życia loże w Pradze, Brnie i Pilźnie.

Czyni się usilne starania, aby zrobić to samo w Polsce. 

—  Niestety, plany «obudzenia lóż» w Warszawie, Krakowie i Łodzi napotykają na wielkie trudności ze względu na istnienie dobrze zorganizowanego katolicyzmu”.

Nieformalnie rozpoczęła swoją działalność w Polsce Loża Wielkiego Wschodu i powołano Fundację Sztuki Królewskiej. 

— Dwie nowo powstałe loże zorganizowane zostały dzięki staraniom wielkiego mistrza   Wielkiej   Loży   Wschodu we Francji – Jeana-Roberta Ragache’a oraz wielkiego mistrza Wielkiego Wschodu Włoch – prof. Giuliano Di Bernardo.

Wielka Loża Narodowa Polski  — została „obudzona” 17 grudnia 1991 r. na wspólnym zebraniu trzech lóż:

—  „Kopernika”, „Waleriana Łukasińskiego”   oraz „Przesądu Zwyciężonego”.

Część oficjalna, przy współudziale masonów z Wielkiego Wschodu Włoch, którzy pomagali w odbudowie polskiej masonerii, — odbyła się poza Warszawą,  

27 grudnia 1991 r., w dzień św. Jana Ewangelisty – w święto wolnomularskie.

Wielka Loża Narodowa   rytu   szkockiego   — została zarejestrowana sądownie    jako stowarzyszenie 22 lutego 1993 r.

Masoneria w dwóch swych głównych nurtach powróciła do życia w społeczeństwie polskim (rozwiązana dekretem Prezydenta RP z 22 listopada 1938 r.).

Według   prof.   Tadeusza  Cegielskiego, namiestnika Wielkiej Loży Narodowej  Polski, w czterech działających w Polsce obediencjach (wielkich lożach) działa 500 osób

(w Stanach Zjednoczonych – ponad 2 mln;   w Wielkiej Brytanii – 350 tys.;      w Brazylii i Australii – po 200 tys.).

Choć w zestawieniu liczbowym nie jest to liczba imponująca, to jednak powróciła do wielkości sprzed 1938 r.,  — gdy Prezydent zakazał jej działalności w Rzeczypospolitej.

— Bo to nie ilość decyduje o wpływie i znaczeniu społecznym.

Ks. Andrzej Zwoliński

———————————————————————–
Ks. Andrzej Zwoliński, Niedziela Tygodnik Katolicki nr 10/2012, str. 26.
Źródło: niedziela.pl/artykul/97282/nd/Masoneria-obecna-w-Polsce
Za: POLISH CLUB ONLINE (2013.11.23) – “22.XI.1938 Ignacy Mościcki dekretem zdelegalizował a 9.IX.2007 Lech Kaczyński przywrócił działalnośc masońskiej B’nai B’rith – Loża Polin.”

FAKTY BIBUŁY:

Organizacja B’nai B’rith jest żydowską, nacjonalistyczną, syjonistyczną i masońską, a ze swej natury i celów   całkowicie antychrześcijańską organizacją,   której   źródło  stanowi mieszanina masońskiego rytu York i Odd Fellows.

Założona została w 1848 roku w Nowym Jorku i przyjęła wzór wolnomularski, symbole masońskie, rytuały, stopnie oraz sposób prowadzenia działalności.

Jak wskazuje na to wiele autorów,     w   tym ks. prof. Michał Poradowski,

  celem  organizacji jest jednoczenie środowiska żydowskiego i tworzenie warunków do politycznej, gospodarczej i religijnej dominacji nad światem w ramach budowania tzw. Nowego Światowego Porządku (New World Order).

Tak   jak wiele oficjalnie działających organizacji masońskich, tak i B’nai B’rith   uczestniczy   w   spektakularnych akcjach charytatywnych mających stanowić rodzaj medialnej zasłony dymnej.

Loża B’nai B’rith w niepodległej Polsce uregulowała swoją oficjalną działalność w 1923 roku, lecz wszystkie 11 lóż masońskich zostało zdelegalizowanych przez Prezydenta Rzeczypospolitej, Ignacego Mościckiego, dekretem z dnia 22 listopada 1938 roku.

W Polsce organizacja o nazwie    “Niezależny Zakon Synów Przymierza” – Independent Order of B’nai B’rith  — reaktywowała swoją działalność 9 września 2007  — po prawie 70 latach oficjalnej nieobecności.

W uroczystości reaktywacyjnej w Warszawie   wziął udział m.in. prezydent B’nai B’rith International Moishe Smith.

  Po uroczystości nastąpiło spotkanie ambasadora USA w Warszawie, Victora Ashe z szefami organizacji.

W krótkim komunikacie Ambasady Stanów Zjednoczonych w Warszawie, zamieszczonym na stronie internetowej Ambasady, stwierdzono, iż:

“9 września przy okazji otwarcia nowej loży B’nai B’rith w Warszawie   — ambasador Victor Ashe spotkał się z działaczami tej organizacji – prezesem Moishem Smithem i wiceprezesem Danem Mariaschinem.

— Omówiono m.in. sprawę ustawodawstwa dotyczącego zwrotu mienia   — oraz kwestie związane z Radiem Maryja i Telewizją Trwam.

Otwarcie warszawskiej loży B’nai B’rith   — oznacza odrodzenie się tej organizacji żydowskiej w Polsce po niemal 70 latach nieobecności.”

Specjalny   list   wyrażający   radość   z reaktywacji organizacji i z gorącymi życzeniami przesłała kancelaria Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego,

— której sekretarzem była pani Ewa Juńczyk-Ziomecka,   — obecny konsul   w  Nowym Jorku,   — znana z wielu filosemickich poczynań.

(Zob. List Prezydenta Lecha Kaczyńskiego do loży masońskiej B’nai B’rith odtworzonej w Warszawie 9 września 2007 roku  )   przyp. emjot]

Jest ona członkiem walczącej z patriotyzmem polskim i ideami narodowymi państwa polskiego organizacji “Otwarta Rzeczpospolita” oraz członkiem stowarzyszenia “Żydowski Instytut Historyczny”.

—  Przez wielu obserwatorów określana była jako — “zły duch kancelarii Prezydenta Kaczyńskiego”.

Propagandowym   i medialnym  ramieniem  organizacji  B’nai B’rith jest  — “Liga Przeciwko Zniesławieniu” (Anti Defamation League — ADL) —  skrajnie antykatolicka organizacja żydowska,

— której   celem   jest  judaizacja społeczeństw chrześcijańskich, osłabianie wiary katolickiej i wpływów Kościoła oraz tropienie tzw. antysemityzmu, a nawet podgrzewanie nastrojów do jego pobudzania.

Organizacja ta została założona w Nowym Jorku w 1913 roku jako  “The Anti-Defamation League of B’nai of B’nai B’rith“,  — co wskazywało wyraźnie na założyciela – właśnie masońską organizację “The Independent Order ofof B’nai B’rith“. 

— Po pewnym czasie    dla celów propagandowych zrezygnowano z drugiego członu nazwy.

Dnia 26 maja 2010 r. — metropolita krakowski kardynał Stanisław Dziwisz odebrał  — Międzyreligijną Nagrodę im. Kardynała Augustyna Bea, ustanowioną przez ADL.

Kardynał Augustyn Bea był niemieckim jezuitą,   który w zasadniczy sposób przyczynił się do rewolucyjnych zmian dokonanych podczas Soboru Watykańskiego II.

Razem z żydowskim historykiem, Jules Isaac, — był autorem deklaracji Nostra Aetate,  — przekreślającej całą 2000-letnią tradycję Kościoła. 

“Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich Nostra aetate” 

— stała się narzędziem judaizacji Kościoła katolickiego,  — co czynione było w okresie posoborowym w ramach “dialogu” ekumenicznego i międzyreligijnego, a szczególnie dialogu katolicko-żydowskiego.

Rola kardynała Bea określona została przez arcybiskupa Marcela Lefebvre’a    jako   “narzędzie zdrady”.

— Kardynał Bea kontaktował się bezpośrednio z masońskim lożami w Nowym Jorku i Waszyngtonie,   szczególnie z żydowską masonerią B’nai-Brith.

Kardynał Stanisław Dziwisz był sekretarzem najbardziej rewolucyjnego w historii Kościoła papieża – Jana Pawła II,   który w ciągu swojego długiego pontyfikatu znacznie osłabił Kościół,

szczególnie w zakresie propagowania fałszywej tezy  “wolności religijnej”.

JPII” z żyd. lożą B’nai B’rith, 1984_radtrap.wordpress.comJPII  z-żydowską lożą-B’ nai B’rith w 1984 /foto/radtrap-wordpress-com.jpg

Tak jak papież Jan Paweł II — cieszył się medialnym przychylnym rozgłosem, nadawanym przez liberalne, żydowskie bądź filosemickie media światowe,   —  tak   i  kard. Dziwisz otrzymuje nagrody i wyróżnienia od wrogów Kościoła.

W swojej diecezji oraz poprzez wpływy w całym Kościele w Polsce, — kard. Dziwisz   chroni   również   b. tajnych współpracowników komunistycznego reżimu, działających w Kościele.  — Wspiera też liberalnych polityków.

Ks. bp. Stanisław Dziwisz, niemający żadnego doświadczenia w zakresie kierowania diecezją,   — został arcybiskupem jednej z najważniejszych archidiecezji,

— a następnie otrzymał nominację kardynalską od papieża Benedykta XVI, który   — tym sposobem  — zastosował stary watykański zwyczaj „degradacji poprzez promocję” (promoveatur ut amoveatur), — celem pozbycia   się  z Watykanu osób mogących stanowić utrudnienie w procesie rewitalizacji Kościoła.

Kościół katolicki od wieków przestrzegał wiernych przed jakimikolkwiek kontaktami z lożami masońskimi, 

— a każdy kto je wspomagał lub zostawał ich członkiem, był automatycznie ekskomunikowany.

Już w 1738 roku roku papież Klemens XII wydał Konstytucję Apostolską, w której uznaje masonerię —  za herezję   — i zobowiązuje biskupów do traktowania jej członków jako podejrzanych o herezję.

Z  uwagi na niezwykłą ważność zagadnienia,   — rozbudowę masonerii oraz napływających i ujawnianych faktów destrukcyjnej jej działalności, 

— wielu kolejnych papieży zajmowało się zagadnieniami masonerii przestrzegając i nakładając karę ekskomuniki na wiernych wchodzących w jej struktury.

Pomimo wielu prób zniesienia bądź łagodzenia obowiązujących kar, podejmowanych przez zarażonych modernizmem posoborowych hierarchów, — do dnia dzisiejszego obowiązuje w Kościele kara ekskomuniki.

Wyrażone zostało to i potwierdzone przez Prefekta Kongregacji Nauki Wiary kard. Józefa Ratzingera, który 

— dnia 26 listopada 1983 roku ogłosił deklarację o stowarzyszeniach masońskich Quaesitum est: de associationibus massonicis.

Tym samym   — każdy,  kto przyczynia się do publicznego uwiarygadniania i promowania masońskich organizacji, — również poprzez przyjmowanie ich odznaczeń i zaszczytów, 

— stawia się poza Kościołem podpadając pod ekskomunikę  excommunicatio  latae  sententiae.

Za; http://www.bibula.com/?p=71616 – 2013-11-23
Ten wpis został opublikowany w kategorii ANTYPOLONIZM, ARCHIWUM 25-LECIA 1989-2014, Benedykt XVI, HISTORIA POLSKI, HISTORIA WSPÓLCZESNA, Jan Paweł II, JUDAIZM - ŻYDZI, KOŚCIÓŁ KATOLICKI W POLSCE, KOŚCIÓŁ POSOBOROWY, Liga Przeciwko Zniesławieniu (ADL), MASONERIA, MASONERIA W POLSCE, WALKA Z WIARĄ KATOLICKĄ. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.