Jutro – 11 maja pogrzeb Marii Okońskiej w Katedrze warszawskiej – Ostatniej z Warszawskiej Ósemki Różańcowej Powstania Warszawskiego

Uroczystości pogrze- bowe Marii Okońs- kiej, założycielki Instytutu Prymasa Wyszyńskiego, odbędą się w sobotę 11 maja w Warszawie w archikatedrze św. Jana o godz. 13.00.

7 maja w kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze została odprawiona Msza Święta przy trumnie z ciałem Zmarłej.

Maria Okońska zmarła 6 maja o godz. 3.15 w Częstochowie „po długim ofiarnym życiu oddanym Bogu, Maryi, Kościołowi i Ojczyźnie”. Do końca życia kardynała Wyszyńskiego pracowała w Sekretariacie Prymasa Polski.

Maria Okońska urodziła się w Warszawie, 16 grudnia w 1920 r., w rodzinie o żywych tradycjach religijnych i patriotycznych. Ojciec Ludwik zginął jako ochotnik w wojnie polsko- bolszewickiej przed Jej narodzinami.

W 1939 r. ukończyła Liceum Królowej Jadwigi

  • W czasie okupacji studiowała polonistykę na tajnym Uniwersytecie War- szawskim oraz psychologię i pedagogikę na Uniwersytecie Ziem Zachod- nich.
  • Studia łączyła z działalnością apostolską wśród dziewcząt.
  • Przekonana że Polska odzyska wolność, kiedy wzmocni się moralnie, co w ogromnej mierze zależy od poziomu polskiej kobiety, pragnęła stworzyć ośrodek wychowawczy dla młodzieży żeńskiej Miasto Dziewcząt.
  • Spośród okupacyjnych grup wybrała kilka osób, które zdecydowały się poświęcić życie tej sprawie – tak powstała tak zwana Ósemka [Różańcowa, polegająca na tym, że każda z  ośmiu dziewcząt codziennie odmawiała Różaniec – znalazło się tylko osiem dziewcząt, które jedno-cześnie w czasie Powstania Warszawskiego pełniły rolę sanitariuszek i kurierek – wszystkie szczęśliwie przeżyły wojnę, mimo że dosłownie „pra- cowały” (z Różańcem w ręku i na ustach) pod gradem nieprzyjacielskich kul – przyp. emjot],                                                                                                        zaczątek przyszłego instytutu świeckiego, który istnieje do dzisiaj jako Instytut Prymasa Wyszyńskiego.

Decydujący wpływ na kształtowanie się Instytutu miało spotkanie w 1942 r. z ukrywającym się w podwarszawskich Laskach ks. Stefanem Wyszyńskim.

  • Jako specjalista w dziedzinie katolickiej nauki społecznej zrozumiał on ideę Miasta Dziewcząt i zgodził się być kierownikiem duchowym Ósemki.

Maria Okońska wraz z Marią Wantowską i Janiną Michalską uczestniczyły w Powstaniu Warszawskim, organizując modlitwy i podtrzymując ducha mie- szkańców Stolicy.

  • Za tę działalność otrzymała w 2009 r. Krzyż Komandorski Orderu Odro- dzenia Polski.
  • Po wojnie kontynuowała studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i prowadziła pracę apostolską wśród dziewcząt, organizując tzw. ogniska oraz ogólnopolskie obozy akademickie.
  • Za tę działalność została aresztowana w 1948 r. przez Urząd Bezpieczeństwa i była ponad trzy miesiące więziona.

W sytuacji prześladowania Kościoła w Polsce nie było możliwości tworzenia Miasta Dziewcząt.

  • Gdy Stefan Wyszyński został Prymasem Polski, Okońska i cała Ósemka oddały wszystko Bogu przez pośrednictwo Maryi za jego misję w Kościele i w Polsce.
  • Zrozumiały, że nie przez Miasto Dziewcząt przyjdzie odrodzenie Ojczyzny, ale przez Jasną Górę i posługę Prymasa Wyszyńskiego.

Gdy w 1953 r. kard. Wyszyński został aresztowany, Maria Okońska organizo- wała czuwania modlitewne na Jasnej Górze, a od 1954 r. nie opuszczała tego miejsca, modląc się o wolność Księdza Prymasa i zwycięstwo Matki Bożej w Polsce. W 1956 r., kiedy złagodzono warunki więzienia kard. Wyszyńskiego i przeniesiono go do Komańczy, przedostawała się do uwięzionego Prymasa.

  • Stała się łącznikiem między nim a Jasną Górą.
  • W dniu Jasnogórskich Ślubów Narodu 26 sierpnia 1956 r. była jedynym świadkiem momentu, gdy Prymas Polski w odosobnieniu czytał tekst składanych ślubów. Maria w imieniu ludu Bożego odpowiadała: „Królowo, Polski przyrzekamy!”.

Po uwolnieniu Prymasa Maria Okońska wraz z Instytutem oddała się całko- wicie pracy nad realizacją programu Jasnogórskich Ślubów Narodu w ra- mach Wielkiej Nowenny.

  • Historyczną zasługą Marii Okońskiej jest ocalenie od zapomnienia kazań Prymasa Tysiąclecia.
  • Jest też autorką około dziesięciu tysięcy jego zdjęć.
  • Do końca życia kardynała Wyszyńskiego pracowała w Sekretariacie Prymasa Polski, była członkiem Komisji Maryjnej Episkopatu Polski do końca jej istnienia.

W Testamencie Warszawskim kard. Wyszyński wymienił Marię Okońską w gronie najbliższych współpracowników.

  • Rzeczywiście całe życie poświęciła ona wspieraniu wielkiej misji Prymasa Tysiąclecia. Po jego śmierci zabiegała o proces beatyfikacyjny. Wielokrot- nie spotykała się z bł. Janem Pawłem II.
fot. tvp.pl / wPolityce.pl
Za; http://wpolityce.pl/depesze/52989-pogrzeb-marii-okonskiej-11-maja-w-katedrze-warszawskiej-7-maja-msza-sw-na-jasnej-gorze
  • Tytuł i red. tekstu – emjot
Ten wpis został opublikowany w kategorii HISTORIA POLSKI, Powstanie Warszawskie, Szare Szeregi, Śluby Jasnogórskie. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.