Plan Sorosa i Sachsa 1989 r realizowany przez Balcerowicza i zmiana w 2011 r. Dezercja czy nowy plan?

20 lat temu w prestiżowym Financial Times ukazał się pod datą 22 czerwca 1989 roku króciutki artykuł Edwarda Mortimera, Johna Lloyda, Petera Riddella i Lionera Barbera, — przedrukowany niewiele później w polskim Forum pod datą 2.07.1989.

Tekst informował o zaaprobowaniu w zasadzie przez ekspertów komunistycznego rządu Mieczysława Rakowskiego i „Solidarności” — planu opracowanego przez światowego finansistę nowojorskiego Georga Sorosa.

Plan ten, nazwany później „terapią szokową”, — zakładał rozwiązanie ekonomicznych i finansowych problemów Polski za pomocą drastycznych oszczędności połączonych z wprowadzeniem wymienialności pieniądza i szybką odbudową kapitalizmu.

Oprócz drastycznych wyrzeczeń socjalnych oczekiwanych od polskiego społeczeństwa,   — jego kluczowym założeniem był faktyczny rozbiór gospodarczy polskiego przemysłu państwowego w formule prywatyzacyjnej, dzięki temu

— iż, rząd polski (…) przekazałby wszystkie przedsiębiorstwa państwowej agencji likwidacyjnej, która przeprowadziłaby ich reorganizację w spółki akcyjne.

Z 25-30 proc. kapitału stworzono by fundusze powiernicze zajmujące się obsługą zadłużenia kraju – ich szefów – mających prawo odsprzedaży tych akcji – mianowaliby wierzyciele.

Zaaprobowanie tego planu przez przedstawicieli ówczesnego rządu komunistycznego   i   postsolidarnościowej grupy politycznej   — tzw. doradców na czele z nieżyjącym już prof. Bronisławem Geremkiem,  

— było samo w sobie czymś zdumiewającym.

Oznaczało to, — że polski rząd poza granicami kraju i w tajemnicy przed własnymi obywatelami zawiera międzynarodowe uzgodnienia dotyczące nie tylko najważniejszych spraw gospodarczych i socjalnych,   — ale zasad zbycia całego majątku przemysłu narodowego,

— co po prostu nazywa się zdradą narodową.

W Polsce o tym planie zapadło zgodne i głuche milczenie — (z dwoma jednostkowymi wyjątkami – nieżyjącego już prof. Józefa Balcerka i niżej podpisanego)   — trwające po dziś dzień.

Ale   w  1991 roku autor tego planu G. Soros opublikował książkę, w której dość szczegółowo omówił swoją rolę w polskiej transformacji,  —  poczynając od założenia w Polsce swej Fundacji Batorego w 1988   — i spotkania z gen. Wojciechem Jaruzelskim — oraz przedstawienia idei terapii szokowej nieżyjącemu już komunistycznemu premierowi M. Rakowskiemu (G. Soros, Underwriting Democracy, The Free Press, New York 1991).

— Przygotowałem szeroki program ekonomiczny obejmujący trzy elementy: — stabilizację monetarną, zmiany strukturalne oraz reorganizacje długu

– pisze G. Soros

– Zaproponowałem   swego   rodzaju makroekonomiczną wymianę długu na akcje polskich przedsiębiorstw. (…)

Połączyłem swoje wysiłki z prof. Sachsem z Uniwersytetu Harvarda, którego działalność sponsorowałem przez Fundację Stefana Batorego.

Współpracowałem również blisko z prof. Stanisławem Gomułką, — doradcą Leszka Balcerowicza.” []

Oprócz kluczowej akceptacji przez triumwirat „Solidarności”,   —  jak J. Sachs nazywa Adama Michnika, Jacka Kuronia i Bronisława Geremka, a następnie akceptacją Lecha Wałęsy – będących żałosna kompromitacją merytoryczną i polityczną elity nowej „Solidarności”

—  decydująca okazała się rozmowa w sierpniu 1989 roku z desygnowanym do roli nowego premiera T. Mazowieckim,   — który musiał znaleźć kogoś, kto naprawdę byłby w stanie podjąć się tak ogromnego wysiłku.

Wspomniał o Leszku Balcerowiczu, którego nie znałem. — W końcu to właśnie Balcerowicz pokierował wykonaniem trudnych zadań gospodarczych.

„Efektem   tej   „szokowej terapii”,   której   zasadnicze  założenia opracował G. Soros a rozwinął J. Sachs przy wsparciu D. Liptona, — acz oznakowanej nazwiskiem L. Balcerowicza,

— była skrajnie neoliberalna transformacja gospodarki i społeczeństwa lat 90. z wszystkimi tego katastrofalnymi skutkami w postaci od spadku produkcji przemysłowej o 30% poczynając,   — a na głębokiej pauperyzacji i tak już zbiedniałego społeczeństwa kończąc.

Realizacja planu zasadniczo uprzywilejowywała kapitały i gospodarki państw wysoko rozwiniętych kosztem rodzimej gospodarki i polskiego społeczeństwa.”

Wojciech Błasiak

http://koszalin7.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=183:plan-sorosa-i-sachsa&catid=74:transformacja&Itemid=163

Plan Balcerowicza: operacja niepotrzebna i chybiona | Tygodnik …

http://www.przeglad-tygodnik.pl/pl/a…wicza-operacja-niepotrzebna-chybiona —  Podobne strony

9 Paź 2011 …  

— Są tu dwie sprawy: — plan Balcerowicza jako szokowa operacja …  —  oraz plan ten jako —  by użyć słów Jeffreya Sachsa   —  polski skok w wolny rynek. …

Fundacja im. Batorego

Pancerną pięścią imperium Sorosa w Polsce, rozbijającą naszą jedność narodową, siejącą destrukcję w umysłach i postawach, zwłaszcza młodego pokolenia,   — jest wspo­mniana Fundacja Batorego założona w 1988 roku,

— a więc jeszcze przed polskim „Round Table”.

Soros jest tak pewny bezkarności, końcowego sukcesu w kasacji Pol­ski,

— że najzupełniej szczerze wypowiedział się o swych metodach i kierunkach ude­rzeń w książce: Sponsorowanie demokracji (Underwriting Democracy).

Zaczynał tak:

Przygotowałem obszerny szkic spójnego programu gospodarczego. 

— Miał on trzy składniki:   — stabilizację monetarną, zmiany strukturalne i reor­ganizację długu (…).

Zaproponowałem swego rodzaju wymianę długu na majątek (…).

Pokazałem ten plan Geremkowi i prof. Trzeciakowskiemu2, który przewodniczył rozmowom Okrągłego Stołu na temat gospodar­ki, poprzedzającym przekazanie władzy —  obydwaj odnieśli się do planu z entuzjazmem (! – H.P.).

Połączyłem swe wysiłki z Jeffrey Sachsem3 z uniwersytetu Harvarda, który   proponował   podobny program.  

— Doprowa­dził on do zagorzałej debaty i stał się kontrowersyjną postacią,   — ale zdołał skoncentrować rozmowy na odpowiednich tematach.

Pracowałem   również ściśle z prof. Stanisławem Gomułką, — który został doradcą nowego ministra finansów, Leszka Balcerowicza

— i w efekcie osiągnął szersze wpływy niż Sachs7.

http://www.scritube.com/limba/poloneza/Fundacja-im202211232.php

Film – Fundacja Bartorego – sunięty

FUNDACJA BATOREGO

W skład Rady wchodzą:

PRZEWODNICZĄCY

Marcin Król                                                                                                                                historyk idei, dziekan Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego, redaktor naczelny miesięcznika „Res Publica Nowa”

CZŁONKOWIE

Jan Krzysztof Bielecki                                                                                                           ekonomista, Przewodniczący Rady Gospodarczej przy Premierze RP

Bogdan Borusewicz
historyk, Marszałek Senatu RP

Agnieszka Holland                                                                                                                      reżyserka, scenarzystka, Prezydent Polskiej Akademii Filmowej

OlgaKrzyżanowska                                                                                                                          lekarz

Helena Łuczywo                                                                                                                      redaktorka, współzałożycielka Gazety Wyborczej

Krzysztof Michalski                                                                                                                     filozof, dyrektor Instytutu Nauk o Człowieku w Wiedniu

Andrzej Olechowski                                                                                                               ekonomista, Wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej Banku Handlowego S.A.

Zbigniew Pełczyński                                                                                                                politolog, Uniwersytet Oksfordzki

Andrzej Rapaczyński                                                                                                                  prawnik, Uniwersytet Columbia

Hanna Suchocka                                                                                                                         prawnik, Ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej, (członkostwo zawieszone na czas pełnienia misji dyplomatycznej)

Henryk Woźniakowski
wydawca, Prezes Zarządu Społecznego Instytutu Wydawniczego Znak

Zarząd Fundacji

PREZES

Aleksander Smolar                                                                                                            politolog, publicysta, zastępca przewodniczącego Rady Naukowej InstytutuNauk o Człowieku (Institut für die Wissenschaften vom Menschen) w Wiedniu; członek International Forum Research Council w Waszyngtonie; członek Rady Dyrektorów Institute for Human Sciences przy Boston University; w latach 1989-1990 – doradca ds. politycznych premiera Tadeusza Mazowieckiego, w latach 1992-1993 – doradca ds. polityki zagranicznej premier Hanny Suchockiej. Prezes Fundacji Batorego od 1990 roku.

CZŁONKOWIE

Klaus Bachmann                                                                                                                           historyk, publicysta, politolog, profesor w Instytucie Nauk Politycznych Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, w latach 2004-2006 kierownik katedry politologii w Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy Brandta Uniwersytetu Wrocławskiego, w latach 1988-2004 korespondent Stuttgarter Zeitung najpierw w Warszawie, potem w Brukseli, publicysta Gazety Wyborczej, Polityki, Tygodnika Powszechnego;

— uzyskał stopień doktorski na wydziale historycznym Uniwersytetu Warszawskiego za pracę o stosunkach polsko-ukraińskich w Galicji przed 1914 rokiem; w roku 2005 obronił pracę habilitacyjną na temat Konwentu i Traktatu Konstytucyjnego UE na wydziale nauk społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego

Nathalie Bolgert
dyrektor programowy Fundacji na rzecz Społeczeństwa Obywatelskiego w Europie Środkowej i Wschodniej na Czechy, Polskę i Słowację,współtwórczyni i do 1995 roku pracownik Banku BISE; inicjatorka i działaczka wielu polskich organizacji pozarządowych, między innymi Banków Żywności

Szymon Gutkowski                                                                                                        współwłaściciel i dyrektor generalny agencji reklamowej DDB, współtwórca
Corporate Profiles Consulting; prezes Fundacji Projekt: Polska;

doradca marketingowy wielu firm w Polsce, a także instytucji finansowych na Ukrainie i w Kazachstanie; współtwórca koncepcji międzynarodowego DDB University i jeden z jego pierwszych trenerów w dziedzinie strategii komunikacji; asystent Jacka Kuronia w Sztabie Wyborczym Unii Demokratycznej podczas wyborów parlamentarnych w 1991 roku

Irena Herbst                                                                                                                                adiunkt w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie i doradca Zarządu Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan,

w latach 1992-1996 – wiceminister w resorcie planowania przestrzennego i budownictwa, w latach 2003-2005 – podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki, w latach 1996-2002 i 2005-2006 – wiceprezes Zarządu Banku Gospodarstwa Krajowego; współautorka reformy mieszkalnictwa w Polsce, rządowego programu Kapitał dla przedsiębiorczych i ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, autorka kilkudziesięciu publikacji dotyczących budownictwa mieszkaniowego

Jacek Kochanowicz                                                                                                              profesor ekonomii, kierownik Katedry Historii Gospodarczej na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego,

wykładowca i kierownik programu studiów doktorskich Wydziału Historii i na Uniwersytecie Europy Środkowej w Budapeszcie; specjalizuje się w historii gospodarczej Polski XIX i XX wieku oraz w porównawczej historii procesów modernizacyjnych w XX wieku; autor wielu książek i artykułów

Radosław Markowski                                                                                                            profesor socjologii, dyrektor Zakładu Badań Porównawczych nad Polityką w Instytucie Studiów Politycznych PAN,

dyrektor Centrum Studiów nad Demokracją w SWPS; wykładowca na polskich i zagranicznych uczelniach; autor wielu książek i artykułów dotyczących transformacji demokratycznej i wyborów.

Andrzej Ziabicki                                                                                                                     profesor chemii, długoletni kierownik Pracowni Fizyki Polimerów w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN,

— członek Advisory Board, Center for International Policy in Research and Education (CIPRE).

Założyciel Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk; w latach 1990-1991 członek Komitetu Nauki i Techniki w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, doradca podkomisji Nauki i Edukacji w rozmowach Okrągłego Stołu w 1989 roku, członek Rady Fundacji Młodzieżowej Przedsiębiorczości

http://www.batory.org.pl/ofund/index.htm

Maryla, pon., 17/10/2011

——————————————————

Za; http://blogmedia24.pl/node/52717#comment-205145
Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii Fundacja Batorego, HISTORIA WSPÓLCZESNA, OKRĄGŁY STÓŁ, POLSKA, PRL. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.